روز اخری بود که در تله فیلم واقعیت مجازی بازی می کردم .در نقش روانپزشکی که می کوشد معمای یک جوان روان پریش را که از توهم و فقدان عشق یک شخصیت  واقعی /مجازی رنج می برد٬حل کند. رضا بهشتی کارگردان خوش ذوق و فیلمنامه نویس نسبتن خوبی ست .هر چند تنها برای فیلم های خود می نویسد . در چند سال گذشته  برای او چندین کار نوشته ام٫که بیشترینشان در حوزه ی کلیپ و فتو کلیپ و کمتر استانی بودند. یک مجموعه فتو کلیپ جنگی به نام {عملیات ازادسازی ایران}که به عملیات جنگی ایران در طول مدتی می پرداخت که ایران در موضع دفاع و بیرون راندن دشمن عراقی از خاک بود نه دوره یی که خود ناقض و متجاوزشد و جنگ را به داخل خاک عراق کشید و به قیمت خون صد ها هزارنفر ان را به درازا کشانید. و نیز مجموعه ی داستانی به نام {کاروان عاشورا }که به شیوه ی فتو کلیپ کار شده بود .در باره ی این مجموعه خاطرات جالبی دارم که انها را خواهم نوشت.

کار در عمارت { قصر یاقوت }قاجاری که حالا با زشت ترین شیوه ٬باز سازی که نه ٬تخریب شده و حوزه ی ریاست و مدیریت بیمارستان لواسانی در سرخه حصار را شامل میشود. من پس از سالها دوباره به سرخه حصار باز گشتم .ده سال پیش که به عنوان پژوهش گرونویسنده ی  مستند بلند {در جستجوی تاریخ ری } که پس از سه سال کار جان فرسا پخش ان در شبکه ی دو به دستور کسی به نام {فرج نظام }مدیر گروه فرهنگ و ادب شبکه ی دو پس از تبعید سید محمد آوینی از تلویزیون ٬پس از چهار قسمت متوقف شد .توقفی که هرگز دلیل ان را نفهمیدیم .زیرا که کوشیدیم فجایع زیست محیطی و فرهنگی که بر سر پهنه ی ری که کهن ترین بخش تمدن جهان است را با ابرو داری به حکومت و نهادهای حکومتی پیوند ندهیم چرا که گمان میکردیم در نهایت چیزی جز بردن ابروی ملی نبود  .با این حال برای کسانی که به واقع فرج نظام هستند اهمیت وقایع از گونه ی دیگریست .

حالا در شرایطی که سرخه حصار این کهن ترین منطقه و پارک حفاظت شده در جهان و نیز معدود ریه ی باقیمانده ی تهران با چند پادگان سپاه و بسیج و مانورهای درون ان و تجاوز های وزارت خانه های متولی محیط زیست مانند جهاد کشاورزی و سازمانهای دیگر محل تاخت و تاز بساز بفروش ها و دلالهای وزارتی و حکومتی  و مردم جاهل فقیر زور نشین شده و در استانه نابودی و طبعن خروج از زیستبوم های میرا ث جهانی و عدم حمایت جهانی ست ٬ از میان رفتن یک قصر قاجار و تبدیل ان به حوزه ی ریاست یک بیمارستان اهمیت چندان و شاید درد چندانی نداشته باشد.از همه جالب تر دیدار و بر خورد نامطبوع با ریاست بیمارستان بود .دکتری که بی انکه بازیگر باشد در استانه ی هفتاد سالگی در عرض تنها چندثانیه با فیزیک و صورت و عضلات و تن صدا و نگا ه و خلاصه با یک اکت فشرده ی شاهکار میرساند که :من  فرمانروا و امپراتور این جهان هستم که عبارت از بیمارستانی دولتی و نیمه ور شکسته  با ساختمانی هستم که از{ قصر یاقوت} بودن  به {تل گند وکوت }تبدیلش کرده ایم والبته به همه ی این پیشامدها افتخار میکنیم و از شما مطرب ها که باعث نابودی همه ی (شئونات ؟!!!)در هر جا هستیدمتنفریم و در کمال منت و سرزنش اجازه استفاده از دو اتاق از این امپراتوری را میدهیم.

به باقیمانده ی پرندگان و اندک جانوران باقی مانده ی دور دست سرخه حصار میکشد .فکر میکردم که در این باقیمانده ی حیات چه آزاد و رها هستند.

سرخه حصار مانند ورجین لواسان از پس سیصد و پنجاه  سال در همین چند سال نفسش به شماره افتاده .حتی فاجعه های هولناک ما ملال انگیز و بی هیجان شده اند .از این بابت ما بی نظیر ترین مردم و این جا یکه ترین سرزمین جهان است .

نويسنده: سيدمهرداد ضيايی | تاريخ ارسال: 1387/1/22 ساعت: 06:18 | + نظردهيد(5) | ترك بك(0)
پستی در خدمت اهداف عاليه يا چگونه میشود کارگردان شد
بيضايی٬دفتر الاهيات عابر گمنام و مطرب زشت رو
بازی روانپزشک در اخرين روزهای قصر ياقوت سرخه حصار
تياتر بانو در يک شب معمولی
روز از نو ٬دريغ از ديروز نو
اگر بخوای خودتو بکشی مثل سک می کشمت یا پریدخت چقدر تیره بخت است.
فلسفه ی چربیها ی اضافه (۱)
روزی ،‌عکسی ، سخنی
اميد را می شد فهميد .؟ داشت ؟‌برداشت؟ کاشت ؟
یاد داشت های پشت صحنه ی سریال پریدخت (یک)
جای دوست کجاست؟ جای دشمن کجا ؟‌جای عشق ما کجاست ،‌اشنای هر روز ها؟
در حاشيه ی يک ياد داشت
ياد داشتی برای راه بی پايان
دگرديسی نيايشگاه (۲)
مسجد ايرانی يا دگرديسی نيايشگاه (۱)
واژه های روز در شب
امروز با دور بين و مريمی عذرا که در دود زير زمين خود را تکرار ميکرد.( يک پشت صحنه)
از امدن و رفتن من سودی .....چيستی ها(چيستی جهان مجازی وب-ديباچه)
Untitled